
Το βιβλίο αυτό αποτελείται από κείμενα που γράφτηκαν σταδιακά τα τελευταία δύο-τρία χρόνια πριν μας αφήσει ο Γέροντας Ανανίας. Ελάχιστα από αυτά γράφτηκαν μετά την κοίμησή του.
Περιλαμβάνει ιστορίες καθημερινότητας, ανάλαφρα περιστατικά, αλλά και τις δυσκολίες και τα εμπόδια του πνευματικού έργου του μεγάλου αυτού εκκλησιαστικού ανδρός.
Συχνά η αφήγηση του συγγραφέα αγκαλιάζει τις ζωές και περιστατικά άλλων μορφών για τις οποίες είχε μιλήσει και ασχοληθεί ο Γέροντας Ανανίας.
Δεν πρόκειται περί βιογραφίας ή αξιολόγησης του τεράστιου συγγραφικού και ποιμαντικού έργου του Γέροντος. Είναι ψήγματα μιας άλλης, πνευματικής βιοτής, μικρές ή μεγάλες απολαβές από την παρουσία ενός σύγχρονου ποιμένα αναμεσά μας…
Από το πίσω μέρος του βιβλίου:
Μου χάρισε ο Θεός την ευκαιρία να ζήσω τον γέροντα Ανανία από κοντά, πολύ στενά, καθημερινά θα έλεγα, για περίπου δεκαπέντε χρόνια. Τον γνώρισα πολύ δυσκολεμένος, μπερδεμένος. Τα επιτρέπει ο καλός Θεός αυτά, αν καβαλήσεις το καλάμι, για να σε ταπεινώσει και να σωθείς. Με αγκάλιασε σαν μάνα και πατέρας. Άνοιξε την αγκαλιά της Εκκλησίας και με σκέπασε, με κράτησε στην πίστη.
Έτι όπως έκανε για πλήθος δυσκολεμένων και αναγκεμένων, που προστρέχανε στο πετραχήλι του.
<<Άσε τον Θεό και θα μας δείξει…>>.
Δεν σήκωνε το δάκτυλο να σε κατακεραυνώσει, να ερμηνεύσει αυτός τις θείες βουλές για σένα. Σκληρός και αμείλικτος στην αμαρτία. αλλά γεμάτος αγάπη και συμπόνοια για τον αμαρτωλό που υποφέρει. Όπως ο ίδιος ο Χριστός, εις τύπον και τόπο του Οποίου, άλλωστε, με την ιεροσύνη του λειτουργούσε.
<<Άσε, θα βγούμε πέρα…>>.
Χρησιμοποιούσε πρώτο πληθυντικό, σαν να σου έλεγε:
<<Είμαι και εγώ μαζί σου σε αυτό τον δρόμο που οδηγεί στη λύτρωση, στον Χριστό>>…